Vol verwachting…

Zaterdag was het weer zover; duizenden kindertjes stonden vol verwachting langs de kade alwaar de stoomboot zal aanmeren. Even los van alle consternatie die er de laatste jaren rond het leukste kinderfeest is ontstaan, is dit tòch wel een van de hoogtepunten van het jaar. Kinderen geloven volledig in die man en oprecht dat hij ècht op een paard over de daken rijdt en cadeaus brengt.

Menig volwassene vindt het maar een poespas want er moeten inkopen gedaan worden, schoentjes gevuld, liedjes gezongen (ja, ik kèn ze nog..!) en noem het maar op. Dat betekent extra drukte in een tòch al zo drukke periode van het jaar. Vrijwel iedereen die ik spreek verzucht blij te zijn als de kerstdagen zijn aangebroken en er genoten kan worden van enkele vrije dagen met vooral veel RUST…

Ergens is dat natuurlijk fantastisch dat kinderen dit nog allemaal geloven. Als volwassene worden wij geacht met beide benen in de realiteit te staan. Dat betekent dat wij, in ons proces tot volwassendom, zoveel dingen verleren. Dingen die ons eigenlijk nog steeds van pas zouden kunnen komen. Als kind had je bepaalde kwaliteiten die jou in staat stelden om daadwerkelijk erin te geloven dat er een man met een witte baard op een paard over jouw dak reed. Die kwaliteit van fantasie is door onszelf maar ook door de buitenwereld (min-of-meer) ‘de kop in gedrukt’ om te voorkomen dat je de rest van je leven naast de realiteit loopt.

En dat is maar goed ook; stel je eens voor dat je een collega zou hebben die nog daadwerkelijk in alle ernst gelooft in dit ‘mysterie’.

Zo’n eigenschap die je als kind had maar als volwassene niet meer ‘lijkt’ te hebben, noemen we een “latente kwaliteit“. De kwaliteit ìs er nog wel maar deze manifesteert zich niet meer dusdanig dat het lijkt alsof je ‘m kwijt bent. En met ‘geloven in Sinterklaas’ is het maar goed dat je dat niet meer doet maar wat is er met je fantasie gebeurt..? “Gebruik je fantasie eens”, heb ik vaak tegen mijn medewerkers gezegd als zij weer eens kwamen met vragen waarop zij zèlf prima in staat waren om een antwoord te geven. Fantasie is een kwaliteit die wij als volwassenen niet meer mogen hebben, tenminste zo lìjkt het. Echter is die fantasie een enorm belangrijk onderdeel van ons leven. Zonder fantasie is er geen lol, zonder fantasie is er geen brainstorm mogelijk, zonder fantasie kàn een bedrijf eigenlijk niet bestaan.

Door met anderen te praten over jouw kwaliteiten, kom je meer te weten. De ander hoeft jou zelfs niet eens te kennen om jou tòch te kunnen helpen om die latente kwaliteiten boven water te halen. Latente kwaliteiten kunnen zeer bruikbaar zijn in jouw (professionele) leven.

zonder fantasie kàn een bedrijf eigenlijk niet bestaan

In de jaren ’80 van de vorige eeuw ontwikkelden twee Amerikaanse psychologen, t.w. Harry Luft en John Ingram, het “JoHari”-window. Het model vormt vier kwadranten waarin je kunt zien welke kwaliteiten voor wie zichtbaar zijn.

In het eerste kwadrant zie je in de ‘open ruimte’ of ook wel ‘arena’ genoemd. Dit is het gebied waar binnen iedereen jou kan zien zoals jij je laat zien. Alles wat objectief waarneembaar aan jou is, is zichtbaar.

In het tweede kwadrant ben je blind voor de kwaliteiten of tekortkomingen die anderen wèl zien. Dit wordt ook wel de ‘blind spot’ of ‘bad breath-area’ genoemd. Dit kom je slechts te weten zodra je feedback vraagt aan anderen.

Het derde kwadrant is het ‘hidden’ kwadrant waarbinnen je de dingen houdt die je liever niet met anderen deelt, zoals je pin-code (of zaken die zelfs enigzins beschamend kùnnen zijn). Kortom; zaken die je gewoon privé wilt houden.

Het laatste kwadrant is ‘the unknown’ of wel het ‘onderbewuste’. De kwaliteiten die je ooit hebt weggestopt of gewoon bent vergeten (omdat je nu eenmaal niet meer in Sinterklaas gelooft) zitten in dit kwadrant verborgen. Door met anderen over jouw kwaliteiten te praten, kom je vaak tot hele leuke ontdekkingen. De kreet:”Goh, ik wist niet dat ik dat in mij had”, hoor ik vaak bij trainingen.

Ga dus ook eens onderzoeken om te ontdekken wat jòuw latente kwaliteiten zijn. Vraag feedback aan anderen over wat zij als jouw kwaliteiten zien, vertel wat je leuk vindt om te doen en wissel met elkaar uit. Dat is dé manier om jouw latente kwaliteiten te hervinden en bedenk dan eens hóe zij jou kunnen helpen in jouw huidige situatie èn vooral welke andere kwaliteiten hierdoor positief beïnvloed worden.

Straks ga ik, in een training, opnieuw aan de slag met dit model en omdat ik wèèt welke uitwerking dit model op de individuele deelnemers èn op de groep als geheel gaat hebben, ben ik op voorhand al enthousiast.

Vol verwachting klopt mijn hart…